به هرچی که همه می خواستن رسیدم!

امروز یه نفر همه اون چیزایی رو که بهش رسیده بودم مچاله کرد ریخت تو سطل!

حالا مونده اون چیزایی که خودم می خوام رو بهش برسم!

تا کی باید منتظر باشم ببینم بقیه چی می خوان که به اونا برسم!

خانم دکتر خدادادزادگان: بیمار شیرخوار 14 ساله ای است که ....

امروز در صفحه اول روزنامه های صبح بندر : ته حلق هادی دوستدار توسط دکتر محمدی معاینه گردید، هیچ یافته بارزی به نفع هیچ گونه بیماری یافت نشد.

در صفحه حوادث روزنامه صبح به خیر بندر: ماهرخ فتوحی پس از بهبودی نسبی امروز در بخش حضور یافت.

در همان صفحه می خوانیم: از مریم زاهدی خبری در دست نیست.

در همین حین مرکز مبارزه با بیماری های دوران طفولیت اعلام کرد دو تن ار کاراموزان بخش اطفال به دلیل عدم رعایت اصول بهداشتی مبتلا به یک بیماری ناشناخته به نام آبله مرغان گردیده اند. بر اساس این گزارش مریم زاهدی و ماهرخ فتوئی که خواستند نامشان فاش نشود در حال حاضر در بستر خوشحالی به سر می برند.

این دو نفر هم اکنون به مدت 2 هفته است که بخش نمی آیند!

غزال گلی در اقدامی شهادت طلبانه اظهار کرد بیماری این دو در اثر یک نوع ماژیک قرمز ایجاد گردیده است.

دکتر رحمتی فوق تخصص بیماری های عفونی اطفال اظهار کرد تاکنون آبله مرغان با دوره چنین طولانی را ندیده است.

گزارشات مشکوکی از شروع علائم مشابه در سایر اعضای گروه نیز مشاهده شده است.

حمیدرضا محبوبی (!!!) اظهار کرد که صبح ها بعد از بیدار شدن از خواب احساس کسالت دارد و همه جای بدنش درد می کند و دانه های قرمز دارد!!!!!! البته در این مورد مطمئن نیست و از هم اتاقیش شنیده است.

غزال گلی ضمن اظهار بی حوصلگی گفت احساس می کند که قرار است در چند روز آینده دانه های قرمز بزند!!!

هادی دوستدار از حدود 6 ماه پیش دچار علائم آبریزش بینی گردیده است و مدتهاست که یک دانه قرمز روی آرنجش دارد!!!

مسئولین بهداشتی کشور ضمن اعلام اپیدمی آبله مرغان در کشور بروز علائم غیر معمول این بیماری را به سوش های جدید این باکتری نسبت دادند!!! که پس از اعلام ویروسی بودن این بیماری این خبر صراحتا تکذیب شد.

تاکنون هیچ ویروسی مسئولیت این علائم را بر عهده نگرفته است.

سلام حمید جان! خوبی؟ کجایی تو، معلومه؟

خیلی وقته اینورا پیدات نیست! بابا دلمون تنگ شد واست!

شنیده بودیم بی معرفت شدی! ولی نه دیگه اینجوری! یادت رفت واسه چی اینجا بودی؟ یادته یه روز یه چیز شکست؟

خوب این مدته خوش گذشت؟ چیا یاد گرفتی؟ کم کم دیگه باید دکتر شده باشی؟

چه خبر از بچه ها؟ می دونی از کی نیستی؟ 

آخیش! هنوز باورم نمیشه این همه گذشت. استراحت خوبی بود! آره خیلی چیزا یاد گرفتم!

دکتر هم هی! می خوام بشم!

بچه ها هم مثل همیشه! یه کم کم نورتر! 

تو هم به دل نگیر! بیا آشتی! تا چشم به هم بزنی رفتیا! بذار این تیکه هم خوب بگذره!

همش یکیدو سال دیگه است.

آخیش! خوبی تو؟

سردمه

مثل یک قایق یخ کرده رو دریاچه یخ . یخ کردم

مثل آغاز زمین . . .

تو بخواهی ، پرواز می کنم!

اما نمی دانم با بالهای تو یا بر دوش تو!

بسیار فراتر از نهایت پرواز تو خواهم رفت، تا بدانم که رسیده ام به زیر پاهایت!